۱۳۹۶ سه شنبه ۶ تير | Tuesday 27 June 2017
 
   

چنانچه تصمیم دارید به الموت مسافرت کنید و جویای اطلاعات تفریحی وگردشی هستید مطالب این قسمت را مطالعه نمائید.

 

  •  
  • دره الموت دارای جاذبه های گردشگری وزیارتی بی شماری است ؛ محوطه ها وقلعه های تاریخی - منابع ومناظر طبیعی - زیارتگاه ها و امامزاده ها که انتظارمسافران وگردشگران رادرزمینه های گوناگون پاسخگو است . فاصله ورودی دره الموت از میدان مینودر قزوین تا میدان آزادی تهران از طریق بزرگراه تهران قزوین 140 کیلومتر است . ازمیدان مینودر تا دژ حسن صباح 108 کیلومتر است که بادرنظرگرفتن را ه هزارچم  ودره ها وپرتگاه ها وباریک بودن جاده دره الموت بین  2 ساعت تا3 ساعت این سفر طول می کشد. درطول مسیر ودردوسوی جاده مارپیچی مناظر بسیار زیباوچشم نوازی وجوددارند وایستگاه های پذیرائی واستراحتگاه دراین مسیر وجود دارد. ودرچهار فصل سفرهای طبیعت گردی وزیارتی وبازدید ازمناطق تاریخی دره امکان پذیراست حتی درزمستان بابارش مناسب برف  بازیهای فرحبخش زمستانی برای خانواده ها پیشنهاد میشود. ازدیگر چشم اندازهای این منطقه آسمان پاک وآبی باهوائی ملایم وسالم کوهستانی است که به سرزمین کوهستانی دره الموت آرامش بخشیده وهدیه ای است کخ خدابه این سرزمین داده وبه شکرانه آن میتوان این هوای خوش و فرحبخش وسرشار از اکسیژن رابه گردشگران خسته شهرهای آلوده پیشکش کرد وآنان رابه ارامش فراخواند ؛ آسمان صاف وپاک درشبها امکان دیدن مجموعه ستارگان درخشان رافراهم آورده ویکی از مکان های مناسب برای ستاره شناسان جهت رصد ستارگان است .
    غذاخوری کاج -  - مجموعه باغ رستورانهای رزجرد - باغ رستوران اکبرشاهی-  غذاخوری قسطین لار -غذاخوری های معلم کلایه -  باغ رستوران گلستان درغرب دژحسن صباح - خانه رفاه معلم درغرب دژحسن صباح - مهمانسرای کوهساران درمیدان گازرخان - کاشانه های خانه روستائیان درروستای گازرخان برای اقامت شبانروزی در منطقه  : کاشانه سمعیی - کاشانه یاسر ابن علیپور- کاشانه احمد نایبی - کاشانه , هتل گرمارود درپای دژ نویزرشاه درگرمارود است . درروستاهای سرراه فروشگاه های مواد غذائی و نانوائی وجوددارد .
    درپای دژ حسن صباح پارکینگ و درپشت پایگاه سرویس های بهداشتی زنانه ومردانه وجود دارد درمیانه راه پله های دژ سایبان برای استراحت وتوقف وجود دارد. ومسجد درمیدان گازرخان برای نماز بازدیدکنندگان آماده است .

     

    اشاره: در آن سوی دشت قزوین سرزمینی وجود دارد که کوه های بلند و صخره های تند و تیز آن مظهر استقامت بشر، خاک آن نماد لطافت و آب آن نوید بخش برکت است، جایی که از مردان سختکوش و زنان همدوش حکایت دارد و این حکایت به روایت نبرد و ستیز حسن صباح و یاران او خلاصه نمی شود. جایی که روایت گر رشادت های جنگجویان است و هم بیانگر احوال رنجوران! این سرزمین را الموت(۱) یا «آشیانه عقاب» (۲) نامید ه اند و گاهی نیز از آن به «سرزمین قلعه ها» یاد می کنند. الموت سالیان سال محل تجمع انسان هایی بوده است که با عشق و علاقه به زندگی خود بها داده اند. این منطقه، جدا از زیبایی خلقتش، حکایت ها و اسرار ناگفته فراوان دارد؛ بهار الموت، شکوفایی طبیعت است. تابستان آن صمیمیت، پائیز آن برکت و زمستان آن مظهر استقامت بشر است. با این اوصاف، گشت و گذاری داریم در سرزمین پر رمز و راز الموت.

    غار سفيد آب الموت


    غار سفيد آب الموت

    غار سفيد آب الموت با ارتفاع 2 هزار و دويست و هفتاد و سه متر از سطح آبهاي آزاد از نظر مختصات جغرافيايي در 45 كيلومتري شمال شرق شهر قزوين و 21 كيلومتري شمال رجايي دشت و هزارو سيصد متري شمال روستاي سفيد آب واقع شده است.
    دهانه ابتدايي غار به ارتفاع 2 متر و عرض 3 متر مي باشد و اين در حالي است كه مدخل ورودي غار سوراخي به قطر حدود يك متر و چاه مانند به ارتفاع 4 متر است.

    غار سفيد آب داراي يك راهروي تنگ حدود 80 متري با شيب رو به پايين است و در انتها به يك حوضچه آبي ختم مي شود كه يكي از پديده هاي طبيعي و زيباي غار به شمار مي رود


    گردنه قسطین لار (Gostinlar)
    از آخرین آبادی دشت قزوین (محله رزجرد) که می گذری و به سر بالایی های پرپیچ و خم که می رسی، خود را در آغوش طبیعتی می بینی که از چشم انداز زیبایی برخوردار است. این جا «گردنه قسطین لار»، اولین خطه الموت به شمار می رود. حدود دو سوم از وسعت خاک الموت، از کوه «سیالان» گرفته تا ارتفاعات شرق البرز(بالا الموت)، دشت بهرام آباد و راز میان، در این چشم انداز قرار دارند.
    جاده های سرازیری قسطین لار را که زیر پا گذاشتی، به دشت سرسبز رجایی دشت (سیاه دشت) می رسی که رودخانه «شاهرود» را در دل خود دارد. در حاشیه های این رودخانه، شالیزارهای برنج و باغات کشاورزی را مشاهده می کنی. رجایی دشت پل ارتباطی رودبار الموت و رودبار شهرستان محسوب می شود. مرکز محورهای اطراف رودبار شهرستان، «رازمیان» و مرکز محورهای رودبار الموت نیز «معلم کلایه» است.(۳)
    معدن نمک الموت
    بعد از رجایی دشت، دومین گردنه نسبتاً مرتفع الموت، یعنی «شاه کوه»، را پیش رو خواهی داشت. بعد از پشت سر نهادن آن به دره شوره زار نمک الموت می رسی. این خطه دارای نمکزارهایی است که از حاشیه کوه به زمین های شالیزاری هدایت می شوند تا زمینه برداشت نمک مهیا شود. شالیزارهای معدن نمک الموت همانند شالیزارهای برنج دیدنی هستند. در دو دهه اخیر، نمک این خطه به مصرف دام ها، نگهداری غذاها، اندود پشت بام ها و مصرف روزانه مردمان، رسیده است.
    یک روز تاریخی در زرآباد الموت 
    اگر جاده کوهستانی الموت را همچنان ادامه دهی، در دو کیلومتری معدن نمک الموت به روستای «دیکین» می رسی. در آغاز روستا، تابلوی امام زاده علی اصغر را مشاهده می کنی که خیل مشتاقان اهل بیت را به خاک «زر آباد» دعوت می کند. آن جا مدفن فرزند امام موسی کاظم(ع) است که هر ساله روز عاشورا، مهمانان سراسر کشور را به سوی خود می کشاند تا در مقابل یک پدیده اعتقادی قرار گیرند. در محدوده خارجی آرامگاه فرزند امام موسی کاظم (ع)، درخت کهنسالی وجود دارد که سالیان سال نگاه ها را متوجه خود نموده است. مشاهده قطرات خون که از شاخه درخت در وقت معینی از روز عاشورا، تراوش می کند، از دیدگاه مردمان خطه الموت، به خصوص اهالی زرآباد، بی حکمت نیست. evan_lake_3
    رمز و راز دریاچه اوان (ovan)
    بعد از پایان بافت قدیمی محله دیکین، جاده فرعی «ده اوان» را در پیش داری. بعد از طی چند کیلومتر، دریاچه اوان را مشاهده می کنی که در دامنه جنوبی «قله اوان» قرار گرفته است. این دریاچه که طول و عرض آن ۵۰۰ متر است، در شمال ده اوان، بین انبوهی از صخره ها و کوه های مرتفع واقع است. آب دریاچه از چشمه های درون آن تأمین می شود.
    دشت شالیزارهای الموت 
    از معلم کلایه (مرکز بخش رودبار الموت) وقتی مسافتی را طی کردی، به دشت شالیزارها می رسی. دره الموت، با تنوع آب و هوایی و همراه با ساقه های برنج آن، واقعاً دیدنی است. روستاهای شهرک، شترخان، هرانک،کافرکش، کشک دشت و سفیددر، دشت شالیزارهای دره الموت را تشکیل می دهند. جاده کوهستانی الموت که بخش قابل توجه آن در این خطه قرار دارد، محل مناسبی برای تفریح و استراحت مسافران است.
    ثروت ماهی در شاهرود الموت 
    رودخانه شاهرود، سرچشمه اقتصاد الموت به شمار می رود. جدا از دشت شالیزارها و باغات کشاروزی، در حاشیه های رودخانه شاهرود، پرورش ماهی نیز انجام می گیرد. ناحیه «خوبان» و «گرمارود بالا» در حال حاضر مرکز پرورش ماهی قزل آلا به شمار می روند و بخشی از غذاهای گوشتی مردمان این منطقه را تأمین می کنند.
    گرمارود پر رمز و راز
    روستای گرمارود، تقریباً آخرین آبادی منطقه الموت به شمار می رود که دارای آثار باستانی، مراکز زیارتی و سیاحتی و طبیعتی زیبا توأم با شگفتی است. با این که گرمارود پل ارتباطی الموت و شمال کشور است، ولی متأسفانه تاکنون کم تر مورد توجه و لطف دولتمردان بوده است. عدم بازسازی قطعه نویذر، بی توجهی به زیباسازی حاشیه های آبشار گرمارود، غفلت از بازسازی و مرمت زیارتگاه های منطقه، بی اعتنایی به ثروت طبیعی «گچ» در منطقه گچ لات، نبود تسهیلات بهداشتی و درمانی، مکان های ورزشی و کتابخانه و بی توجهی و سهل انگاری در زیرسازی و جاده خاکی حد فاصل «زوارک- گرمارود» به خصوص نیمه تمام گذاشتن پل ها، از جمله مواردی هستند که یاری مسئولان استان و دولتمردان را می طلبد. جدا از مشکلات روستای گرمارود  آبادی های اطراف آن، این خطه دارای گفتنی ها و شنیدنی هایی است که در ادامه به آن اشاره می کنیم.
    آبشار زیبای گرمارود 
    یکی از دیدنی های الموت، «آبشار گرمارود» است. ارتفاع آبشار را از سطح زمین حدود ۱۰۰ متر تخمین می زنند که پرش آب آن در فصل بهار دیدنی است. بخشی از آبشار، «پله» گونه است که خود آبشارهای دیگری را تشکیل می دهد. آبشار گرمارود بین دو دهنه از صخره های سخت قرار گرفته و از نقاط مختلف قابل رؤیت است. یکی از پیامدهای حضور این آبشار، تقسیم محله گرمارود به دو بخش، «این دست محله» و «آن دست محله» است.
    دوقلوهای کله قندی
    «دوقلوهای کله قندی» که در اصطلاح محلی به آن ها «لوله  کمر» نیز می گویند، دو ستون سنگی هر کدام با بیش از ۱۵ متر ارتفاع هستند که در بالای روستای گرمارود قرار دارند و از قدمت زیادی نیز برخوردارند. امروزه این دوقلوها، همچنان به عنوان یک نماد یا شاخص اصلی تاریخ گرمارود محسوب می شوند. از آن جا که این دو قلوها، ظاهری به شکل «کله قند» دارند، از قدیم نزد اهالی به نام «کله قندی» شهرت داشته اند.
    معجزه در سلسله جبال البرز
    در ادامه بخش شمالی روستای گرمارود، کوه معروف «گچ لات»(۵) را مشاهده می کنی که نمونه دیگری از شاهکار خلقت به شمار می رود. پوشش گچ در این منطقه از فرسنگ ها دور قابل رؤیت است. از دیرباز، اهالی گرمارود و آبادی های مجاور، در اندود حمام ها از گچ این منطقه استفاده می کردند و این امر تا دو ده اخیر همچنان تداوم داشته است.
    آب معدنی های گرمارود
    «گرآب»  یا «گراو»،(۶) آب معدنی معروف الموت را گویند که در چند کیلومتری محله گرمارود قرار دارد و از شهرت خاصی نیز برخوردار است. تجربیات گذشته نشان می دهند که استعمال آن به شکل آب سرد و گرم برای رفع انواع بیماری ها بسیار مؤثر است. در منطقه الموت آب معدنی های دیگر نیز وجود دارند که به علت صعب العبور بودن منطقه، از آن ها استفاده نمی شود.
    قلعه نویذر
    یکی از قلعه های مهم الموت، قلعه نویذر گرمارود است که در بخش قلعه های الموت به آن می پردازیم.
    «پیج بن»، منطقه راهبردی جدید الموت
    آخرین خطه و مرتفع ترین ناحیه الموت که نزدیک گردنه «سلمبار» قرار گرفته است، پیج بن نام دارد. موقعیت جغرافیایی این منطقه که چشم انداز خوبی نیز دارد، شرایطی فراهم آورده که موجب شده است، دولتمردان آن را یک منطقه راهبردی بدانند. در این منطقه ۲۰ خانوار سکونت دارند که به گله داری مشغول هستند.
    قلعه های الموت
    شاخص اصلی منطقه الموت در قدیم، قلعه های آن بوده است که در میان رشته کوه های سر به فلک کشیده قرار داشتند و منطقه را به دژ فرماندهان نظامی تبدیل کرده بودند. حمدالله مستوفی در «تاریخ گزیده» می نویسد، ۵۰ دژ مستحکم درکوهستان های الموت وجود داشته است. متأسفانه امروزه با گذشت بیش از ۷۰۰ سال، تنها چند قلعه تخریب شده از این مجموعه باقی مانده است که در ادامه به شرح آن ها می پردازیم. 2009-04-20_22~53-1
    قلعه حسن صباح
    قلعه تاریخی الموت، نزد مردمان الموت و اهالی «گازرخان»، به «قلعه حسن» نیز شهرت دارد و مورخان نیز از آن به نام «آشیانه عقاب» یاد می کنند.
    حسن صباح، به دلیل ناسازگاری با حکومت سلجوقیان و در اوج درگیری با ملک شاه، سرانجام به مصر مهاجرت می کند، در آن جا به فراگیری آئین مذهب اسماعیلیه می پردازد و در نهایت، به عنوان مبلغ این آئین نو، به ایران برمی گردد. حسن پس از گشت و گذار در ایران، سرانجام قلعه الموت را به عنوان مقری برای فعالیت خود انتخاب می کند. تصرف دژ الموت بدون خونریزی و با زیرکی حسن صباح پایان یذیرفت.

    «تاریخ جهانگشای جوینی» حکایت ورود حسن به قلعه را زیرکانه توصیف می کند و می نویسد، حسن در سال ۴۸۳ به شکل پنهانی وارد قلعه شد و با پرداخت مبلغ سه هزار دینار، آن را از مهدی علومی (نگهبان قلعه) خرید.
    قلعه الموت بر بالای صخره ای که بیش از ۲۰۰ متر بلندی دارد، قرار گرفته است و بنابه روایت حمدالله مستوفی، در سال ۲۴۶ هجری توسط حسن بن زیدالباقری، از علویان مازندران، ساخته شده است، این قلعه از دو قسمت «جورقلا» و «پیلاقلا»، به معنای قلعه بالا و قلعه پائین تشکیل شده است. طول قلعه ۱۲۰ و عرض آن ۳۵ متر است. قلعه الموت را وقتی از جنوب مشاهده می کنی، همانند شتری زانو زده می بینی که عطاملک جوینی، صاحب تاریخ جهانگشا نیز این تشبیه را در کتاب خود آورده است. این قلعه با حدود دو هزار متر ارتفاع از سطح دریا، بر فراز صخره ای ساخته شده است که دیواره های آن را شیب های تند و پرتگاه هایی با ارتفاع ۱۵۰ متر تشکیل می دهند. ضلع جنوبی قلعه تماماً صخره ای و صعب العبور است و ارتباط دژ تنها از ضلع شمالی آن امکان پذیر می باشد. از نقاط دیدنی قلعه، می توان به آب انبار آن اشاره کرد. پوشش آب انبار صخره است و آب درون آن در سطح معینی قرار می گیرد و از آن سطح فراتر نمی رود. در این آب انبار روزنه ای که نشانه خروج یا ورود آب باشد، مشاهده نمی شود. می گویند آب موجود در آب انبار پس از گذشت زمان، نیز گندیده نمی شود.
    روایت است که حسن صباح در مدت ۳۵ سال که در قلعه به سر می برد، فقط ۲ بار از آن خارج شد و بر بام قلعه رفت. بقیه عمر خود را صرف مطالعه و جست وجو در امور مذهب و مسائل مردم کرد. پس از مرگ حسن در سال ۵۱۸، کیابزرگ امید اداره قلعه را تا سال ۵۳۲ به عهده گرفت. سرانجام، قلعه نشینان در اثر شیوع بیماری وبا و پس از ماه ها مقاومت در برابر سپاهیان هلاکوخان، عاقبت ناچار به تسلیم شدند و هلاکوخان موفق به تسخیر قلعه گردید.
    قلعه نویذر
    به روستای گرمارود که می رسی، «قلعه نویذر» را در یک ارتفاع بسیار بالا که توأم با صخره های سخت است، مشاهده می کنی. ارتفاع این قلعه از سطح رودخانه شاهرود حدود ۲۰۰۰ متر است. از نظر موقعیت جغرافیایی، دژ نویذر را باید مهم ترین دژ الموت دانست. این قلعه، ضمن این که دره الموت را در چشم انداز خود دارد، بر ارتفاعات البرزچال، زبور چال، خشچال، زردگله و بلندی های اواتر و آزاتر و گردنه های نرم لات و اوانک نیز ناظر است. این قلعه، به لحاظ این که تقریباً در آخرین خطه الموت بنا گردیده، حائز اهمیت بوده است؛ زیرا دیده بانان از طریق آن، بخشی از ارتفاعات شمال کشور را زیر کنترل خود داشتند.
    در بعضی از کتاب ها و سفرنامه های تاریخی از قلعه نویذر به نام «میمون دژ» یاد می کنند. ولی آنچه که از بزرگان محله گرمارود می توان نقل قول کرد این است که قلعه نویذر را «قلعه نوذرشاه یا نویذرشاه» نیز می نامند. روایت های محلی، حکایت از آن دارد که آخرین حاکم این قلعه، یعنی نوذرشاه، از حاکمانی بوده است که احتمالاً در لشکرکشی های مغول به قتل رسید. این قلعه دارای برج ها، آب انبار و مکان هایی به نام «اسب طویله» نیز می باشد که بخش اعظم آن ها از بین رفته است. امروزه، فرسایش زمین رفت و آمد به قلعه را دشوار کرده است، به طوری که باز دید از قلعه بدون امکانات صخره نوردی و بلدچی های محلی امکان پذیر نیست.
    قلعه لمبسر (Lambsar)
    قلعه لمبسر یکی از شگفت انگیزترین قلعه های ایران است و قدمت آن به دوران پیش از اسلام می رسد. این قلعه را دومین دژ مهم اسماعیلیان بعد از قلعه حسن صباح دانسته اند که دارای ۸ برج، انبار مهمات و آذوقه، آب انبار و نهر سنگی است.
    ارتباط قلعه نشینان با محیط خارج از دو راه شمالی و جنوبی امکان پذیر بوده است. این دژ، در بالای کوه شیبداری قرار گرفته و پرتگاه های خطرناکی سه طرف آن را احاطه کرده است. یکی از شگفتی های این دژ، سیستم آبرسانی آن است که منشأ آن «نینه رود» می باشد. این رود که فاصله آن ۱۵ کیلومتر است، آب قلعه را تأمین می کرده است. مسیر آب سنگی و صخره ای بوده و با گذشت ۷ قرن از سقوط قلعه و فرسایش زمین، هنوز قابل رؤیت است.
    دژ لمبسر در ۱۶ کیلومتری شمال شرقی قزوین و در ۵ کیلومتری شمال محله «رازمیان»، مرکز بخش رودبار شهرستان قرار دارد. برای ساخت این قلعه، از سنگ همراه با ملاط ساروج استفاده شده است. ارتفاع دژ از سطح شاهرود ۱۴۰ متر می باشد. طول قلعه حدود ۱۸۰ و عرض آن ۶۰ گز است و از دیگر قلعه های الموت کم تر آسیب دیده است. این دژ مستحکم بیش از ۱۱ سال در محاصره سلطان محمد، فرزند ملکشاه سلجوقی مقاومت کرد و سرانجام در سال ۶۵۴ هجری، به دلیل شیوع بیماری وبا، هولاکوخان موفق به تسخیر آن شد.

    اگر گذارتان به رودبار شهرستان قزوین بیفتد، از بومیان منطقه می شنوید که ویرانه های مربوط به قلعه های اسماعیلیه، تاریخی ترین بازمانده های این منطقه هستند که بر فراز کوه ها خودنمایی می کنند..

    قلعه,قزوین,مهمترین,قلعه,عصر,بومیان,کوه,شهرستان,کوه,تاریخ,بومیان,مربوط,بازمانده,قزوین مهمترین,منطقه


    قلعه لمبسر یکی از معروف ترین این بناها است که جزو مهم‌ترین قلعه های اسماعیلیه در عصر سلجوقی به شمار می رفته و برای دیدن آن باید به شمال شرقی روستای رازمیان سفر کنید تا این قلعه را بر کوه وسیع و مسطحی ببینید که با جریان آب رودخانه‌های «نینه رود» و «لمه در» در دامنه‌های غربی، شرقی و جنوبی اش، با پرتگاه‌های مخوفی از سه طرف از رشته کوه‌های همجوار جدا می‌شود.

    موقعیت جغرافیایی و استراتژیک استقرار قلعه لمبسر این دژ را غیرقابل نفوذ ساخته و به اعتقاد برخی، آن را محکم تر و دست نیافتنی تر از دژ الموت ساخته است. تنها راه دسترسی به این قلعه، سمت شمالی آن است که آثار به جا مانده در آن، از وجود دروازه و برج و باروهای عظیم در ایام رونق آن خبر می دهد.

    برجهای دفاعی این منطقه تسلط خود را بر دره های اطراف و جلگه جنوبی و قطعه زمین شیب دار قلعه به نمایش گذاشته اند. برجها و خرابه های دیوار اطراف قلعه و پرتگاه های خطرناک پای دیوار چشم ببینندگان را خیره کرده و آنان را به تمجید وا می دارند.

    اگر گذارتان به قلعه لمبسر بیفتد، می بینید که باروی جنوبی و شرقی قلعه هنوز باقی است. دیوار شرقی دیواری بسیار مستحکم و دو پوسته است و بین دو پوسته ان شکافی پیدا شده که ممکن است پس از مدتی موجب فرو ریختن آن شود. دروازه جنوبی هم که کف ان در حدود صد وپنجاه متر پایین تر از دروازه شمالی است سالم تر باقی مانده است .

    در زمین شیب دار و محصور دژ خرابه های بسیاری دیده می شود که بعضی از آن ها از خشت و گل اند و از ویرانی بناهای درون قلعه به تازگی خبر می دهند. اما ساختمان های مهم دژ لمبسر درست در زیر دست دروازه شمالی جای داشته و درفضایی به طول 35 متر و عرض 25 متر بنا شده بودند.

    قلعه لمبستر از سنگ با ساروج و ساروج یکپارچه بنا شده و در قسمت جنوبی آن 12 اتاق باریک به چشم می خورد که رو به مشرق ساخته شده‌ اند. جایی که بیشترین نور و گرمای خورشید به داخل قلعه می رسید. طول دیوارهای عظیم و قطور لمبسر گاهی به 20 متر می رسد و ارتفاع آن ها حدود 10 متر است.

    در آخرین قسمت از محوطه شیب دار دژ، در یک پارچه سنگ که از شرق به غرب کشیده شد، چند آب انبار نزدیک یک دیگر می بینید که در دل سنگ کنده شده اند و آب انبار بزرگتر حدود 12 متر طول دارد. این آب انبارها تنها مکان ذخیره آب دژ لمبسر نبوده اند؛ زیرا در پایین دیوار خاوری دژ، جایی که آب انبارهای خارج قلعه در سنگ کنده شده اند، فضای سرپوشیده ای در ارتفاع 190 متری وجود دارد که با پله هایی ناهموار به لب رودخانه منتهی می شود. پهنای این فضای سرپوشیده 95 سانتی متر و قطر هلال تاق آن کمی بیش از 30 سانتی متر است. این فضای سرپوشیده فعلا از خاک و سنگ انباشته شده است.


    میمون دژ
    از قلعه های مهم اسماعیلیان که محل استقرار رکن الدین خورشاه، آخرین رهبر فرقه اسماعیلیان بوده است، می توان از «میمون ذر» یا «میمون دژ» نام برد. هر چند درباره محل دقیق این قلعه بین مورخان اختلاف نظر وجود دارد، ولی تاریخ ساخت این قلعه را زمان علاءالدین محمد دانسته اند.
    در تاریخ جهانگشای جوینی آمده است، قلعه میمون دژ در فاصله سال های ۶۳۵-۶۱۸ قمری، در زمان علاءالدین محمدشاه ساخته شده است. پس از نبرد سنگین بین قلعه نشینان به رهبری خورشاه و سپاه مغول، سرانجام این قلعه نیز مانند قلعه های الموت، لمبسر و نویذر، توسط هولاکوخان تسخیر شد.

    زیرنویس:
    ۱- الموت در قدیم به «اله+ اموت» نیز شهرت داشت. «آله» به زبان دیلمی به معنای عقاب و «اموت» نیز به معنای آشیان است.
    ۲- آشیانه عقاب، معنای واژه های «آله+اموت» است.
    ۳- رودبار شهرستان شامل روستاهای دستجرد سفلی، بهرام آباد و رجایی دشت است و مرکز آن «رازمیان» در ۵۵ کیلومتری شمال قزوین قرار دارد. رودبار الموت نیز که از سه بخش:
    الموت بالا، الموت پائین و الموت مرکزی تشکیل شده، به مرکزیت «معلم کلایه»، در ۸۰ کیلومتری شمال شرقی قزوین واقع گردیده است.
    ۴- از محدوده های پایانی ارتفاعات اواتر و آزاتر (evater, azater) در الموت بالا تا حاشیه های بخش رودبار شهرستان که همه به رودخانه شاهرود منتهی می شوند، دره الموت شکل می گیرد.
    ۵- اصطلاح «لات» به حاشیه های پایانی کوه که توأم با سنگ ریزه و نهر آب است، اطلاق می شود.
    ۶- واژه «گر» در ترکیب «گر آب»، نام نوعی ماده معدنی است.

     

     

    آثار تاریخی الموت

    -دژ لمبسر در الموت پائین و در روستای رازمیان که در فاصله 22 کیلومتری از رجائی‌دشت است (فاصله رجائی‌دشت تا قزوین حدود 55 کیلومتر است.)

    -امامزاده علی اصغر و درخت خونبار روستای زرآباد به فاصله حدود 68 کیلومتری قزوین
     
    -دریاچه اوان به فاصله 70 کیلومتری قزوین در مسیر جاده اصلی الموت

    -دژ شمس کلایه به فاصله 2 کیلومتری در شمال مرکز بخش الموت بالا (معلم کلایه)

    -غارهای طبیعی دره اندج رود با طبیعت زیبا و بکر

    -قلعه حسن صباح به فاصله 30 کیلومتری از معلم کلایه

    - امامزاده سپهسالار در روستای خشکچال

    -روستای پلکانی آتان، کلایه و هنیز به فاصله 37 کیلومتری از معلم کلایه

    -قلعه نویزر در گرمارود

    -آبشار گلالک در روستای پیچه‌بن در مسیر جاده الموت به شمال (این جاده فعلاً خاکی است)

    -کاروانسرای پیچه‌بن در مسیر جاده خاکی الموت به شمال در 60 کیلومتری معلم کلایه

    -شیرکوه در منطقه دوآب به فاصله 20 کیلومتری از معلم‌کلایه

    -کوه‌ها و ارتفاعات منطقه مانند هودکان- شاتان- البرز- سیالان- خشچال- تخت سلیمان

    هزینه سفر

    اگر مبدأ حرکت شما تهران و مقصد شما قلعه الموت باشد بعد از مسیر بزرگراه تهران- قزوین که 135 کیلومتر است وارد مسیر کوهستانی الموت می‌شوید که تا قلعه الموت حدود 95 کیلومتر است یعنی شما مسافتی حدود 230 کیلومتر را جهت سفر به سمت قلعه الموت طی می‌کنید. رفت و برگشت این مسیر حدود 500 کیلومتر است که می‌توان با یک بار پر کردن باک بنزین ‌ آن را طی کرد.

    در بین راه استراحتگاه‌هایی نیز وجود دارد که می‌توانید جهت خوردن چای، صبحانه یا ناهار در آنها توقف کنید. مغازه‌ها و سوپرمارکت‌ها قیمت مواد غذایی‌شان مصوب است.

    اسکان در خانه معلم و سوئیت‌های دیگر شبی 35 هزار تومان و در خانه‌های ویلایی محلی شبی 35 تا 50 هزار تومان است که بسته به مکان و امکانات آنها قیمت‌ها متفاوت است.

    غذا نیز در اکثر سوئیت‌ها و غذاخوری‌ها با رعایت کامل اصول بهداشتی موجود است. اگر در روزهای غیر تعطیل به الموت سفر کنید ترافیک کمتری دارید، ضمن این که سفری با کمیت و کیفیت بیشتری خواهید داشت.

    .............................................................................................................................................................

    قلعه حسن صباح: 
    سال بنای قلعه الموت در كتاب نزهه القلوب حمدالله مستوفی 246 هـ.ق بيان شده است كه همزمان با خلافت متوكل خليفه عباسی بود. اين قلعه بر فراز كوهی است كه اطراف آن را پرتگاه های عظيم و بريدگی های شگفت فرا گرفته است. اين رشته كوه سنگی از نرمه گردن شروع شده تا رودبار الموت ادامه دارد قلعه اصلی بر روی اين رشته كوه بنا شده است. (از گرما رود تا شمس كلايه) 
    قلعه الموت را مردم محل «قلعه حسن» ناميده اند كه از دو قسمت تشكيل يافته است. قسمت غربی كه دارای ارتفاع بيشتر است بنام «جور قلا» يعنی قلعه بالا و «پيلا قلا» يعنی قلعة بزرگ خوانده می شود. قسمت شرقی آنرا «جيرقلا» يعنی قلعه پايین و «پيازقلا» يعنی قلعه كوچك مينامند. 
    طول قلعه حدود 120 متر و عرض آن بين 10 تا 35 متر است. 
    وستعت اين دژ بر روی صخره ای به ارتفاع 220 متر از زمينهای اطراف قرار دارد. و بلندی آن از سطح آبهای آزاد 2163 متر است. وسعت اين دژ بيش از 2000 متر مربع است كه بر روی شيب صخره در سطح مختلف آن بناهای مورد نياز دژ بنا شده است. 

    قلعه لمبسر : 
    قلعه لمبسر «نايب الحكومة و زمستان گاه الموت» با بيش از 6 هكتار وسعت بزرگترين دژ سرزمين الموت است. و در سه كيلومتری شمال شرقی رازميان در الموت غربی قرار دارد. كه بربلندی ای در دامنه جنوبی زردچال قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دريا 1225 متر است. دره های عميق و نيز رود دسترسی به دژ را از شرق و غرب غيرممكن ساخته است. 
    كيابزرگ اميد يكی از داعيان اسماعيليه و يار حسن صباح كه پس از درگذشت او جانشين و فرمانروای الموت شد، اين قلعه را در بيستم ذی القعده سال 489 تصرف كرد. اين قلعه جايگاه مهمی در تاريخ الموت در طي 170 سال فرمانروایی اسماعيليه در الموت داشته است. تا جاييكه درمقابل يورش مغولان چند سال پايداري كرد. 
    اين قلعه كه يكی از عظيم ترين و وسيع ترين دژهای منطقه است، دو رود «نينه رود» و «لمه در» در دو سوی آن جريان دارند. قلعه لمبسر از سه جهت شرق، جنوب ، و شمال به پرتگاه های ترسناكی منتهی ميگردد. 

    چنار خونبار الموت : 
    اين درخت كه به چنار خونبار معروف است نوعی صنوبر است كه در روستای زرآباد الموت واقع است. روستای زرآباد در 80 كيلومتری شمال قزوين واقع شده است. برای به تصوير كشيدن اين رويداد پر رمز و راز كه هر ساله عده كثيری از سراسر كشور و خارج برای مشاهده آن چند روز قبل از عاشورا خود را به منطقه الموت و روستای زرآباد مي رسانند. تا در عزاداری امام حسين شركت كنند و هم از نزديك جاری شدن «خونابه» را به چشم خود در سحرگاه عاشورا از «چنار خونبار» ببينند. 

    دره نينه رود : 
    اين دره در نزديكی روستاهای «هير» و «ويار» و با رود پرآبی كه در آن جاری است يكی از مناطق ييلاقی و زيبای رود بار شهرستان محسوب می شود. دره نينه رود پر از فندق زارهای سرسبز است و قسمتهای شمالی و مرتفع آن دارای مراتع خوش آب و حواست. يكی از قديمی ترين مسيرهای رفت و آمد بين گيلان و قزوين ازاين دره مي گذشت بخش هايی از راه سنگ فرش آن هنوز سالم به جای مانده است. 

    آبشار پيچه بن : 
    روستای پيچه بن از دهستان الموت بالا بخش رودبار الموت در فاصله 34 كيلومتری شرقی معلم كلايه واقع است. يكی از جاذبه های روستای پيچه بن ، آبشار پيچه بن در جنوب روستا و دشت سرسبز و پرآب و وجود كوهای سربه فلك كشيده معروف «زنگولان نرگس» و «تخت سليمان» است. 
    وجود كاروانسرای كوهستانی پيچه بن به زيبايی اين منطقه افزوده است. اين بنا دارای 240 متر مربع زيربنا و يك اتاق و اسطبل می باشد. اين بنا متعلق به اواخر دوره صفويه و اوايل قاجاريه می باشد. 

    درياچه اوان: 
    بزرگترين و زيباترين درياچه در منقطه قزوين درياچه اوان نام دارد به فاصله هفتاد و پنج كيلومتری قزوين در جاده قزوين – معلم كلايه قرار گرفته است. اين درياچه با مساحتی كمتر از شش هكتار دارای آب شيرين است. طول آن در طويل ترين قسمت 335 متر و عرض آن 275 متر و عمق آن از يك تا 20 متر در نوسان است. اين درياچه زيبا كه چون نگينی فيروزه ای در حلقه چهار آبادی اوان، وربن، زواردشت، وزرآباد می درخشد 1800 متر از سطح دريا بلندتر و بيش از 70000 متر مربع وسعت دارد. گونه های جانوری چون انواع ماهيان قزل آلای رنگين كمانی، كپور، اردك ماهی، خرچنگ ، لاك پشت، اردك های وحشی، پرندگان و حشرات و گونه های گياهی متنوع در آن به چشم مي خورد. 

    شاهرود : 
    شاهرود به مجموعه از رودهای دره الموت گفته می شود كه از شرق به غرب، شمال به جنوب و از جنوب به شمال در جريان است و به آن الموت رود گفته می شود. طول شاهرود 48 كيلومتر ، ارتفاع سرچشمه 3200 متر می باشد. الموت رود در شمال غرب روستای شيركوه و با جهت شرقی ، غربی به طالقان رود متصل شده و شاهرود را تشكيل مي دهد كه با پيوستن رودهای فرعی ديگر پس از طی مسافتی از لوشان مي گذرد و با پيوستن به رود قزل اوزن در نزديكی منجيل به همراه با سفيد رود به درياچه سفيد رود می‌ريزد.

     

    درياچه اوان
    قلعه شيرکوه
    قلعه الموت
     
    آیا از شیوه فعالیت و مدیریت کانال رسمی تلگرام سایت الموت من رضایت دارید؟





    نام کاربری :

    کلمه عبور :

    :: عضویت در باشگاه هواداران






    مشاهده تصاوير ارسالي کاربران(گالري تصاوير)

    ضرب المثل هاي الموتي

    روستاهاي الموت

    گويشهاي الموتي

    ارسال نظرات

     
           

    :: برگ نخست      :: درباره الموت      :: اخبار  الموت      :: وب گردی     :: گردشگری      :: ارتباط با ما

         

    تمامــی حقـــوق این وب سایــت متعلــق اســت بــه سایت الموت من و برای این گروه محفوظ است


    طراحی سایت توسط پارس فناوران